Marmur

Marmur uznawany jest za skałę szlachetną, jest wydobywany na całym świecie. Najpopularniejsze skały marmurowe pochodzą z Włoch, Hiszpanii, Indii i Turcji. Marmury charakteryzują się różnorodnością barw, a ich struktura jest bardzo urozmaicona, krystaliczna lub ziarnista z dużą ilością ‚żyłek’ i smug. Jest to skała, która powstała z przeobrażenia wapieni bądź dolomitów, pod wpływem dużej temperatury i ciśnienia.

marmurSkała ta dobrze się obrabia i poleruje, jest odporna na działalność wpływów atmosferycznych.  Z uwagi na swoje dekoracyjne cechy marmur stanowi najszlachetniejszy materiał rzeźbiarski i zdobniczy w architekturze wnętrz. Wykorzystywany jest przede wszystkim we wnętrzach przy wykonywaniu posadzek, schodów, parapetów, kominków, blatów łazienkowych oraz okładzin ściennych. Ich wyjątkowa barwa nadaje pomieszczeniu lekkości, piękna oraz niepowtarzalnego wyglądu. Marmur służy gotowymi zestawami barw, niezwykle ze sobą harmonizujących. Zestawienia kolorystyczne marmurów to sprawdzony sposób na nadanie wnętrzu niezwykłego posmaku awangardy i nowoczesności.

W Polsce marmury występują na Dolnym Śląsku, a wśród nich marmur sławniowicki z rejonu Sławniowic (ystępujący w kilku kolorach: jasnoperłowym, popielato niebieskim lub ciemnoszarym) oraz marmur kłodzki z rejonu Stronia Śląskiego. Marmur z rejonu Stronia Śląskiego – uznawany jest za jeden z najpiękniejszych. Wyróżnia się jego dwie odmiany: „Biała Marianna”, która jest marmurem dekoracyjnym o walorach porównywalnych do marmurów włoskich, jest to marmur o barwie białej lub bladoróżowej z przeświecającymi niekiedy smugami brązowymi lub zielonymi, drobnoziarnisty, dobrze się polerujący, oraz „Zielona Marianna”, będąca marmurem w kolorze ciemnozielonym ze smugami różowymi i białymi, o strukturze średnioziarnistej, jest pięknym materiałem do dekoracji wnętrz.
Z kolei „marmur techniczny”  wydobywany jest licznie w Górach Świętokrzyskich. Odnosi się on według polskiej normy i niektórych publikacji technicznych również do węglanowych skał osadowych, które przyjmują poler (pod wpływem polerowania ich powierzchnia staje się silnie błyszcząca). Jest to nazwa naukowo nieprawidłowa, ale silnie zakorzeniona w polskim kamieniarstwie.